kiedyś ktoś

Ludzie są dziwni, ale to wiedzą wszyscy. Mówi się że nikt nie jest normalny. Ja się zastanawiam czy taka prawidłowość nie jest oznaką normalności. Bo właściwie co znaczy normalny?

Każdy ma swoje problemy. Niektórzy chcą wtedy rozmawiać i szukają osób które "potrafią słuchać". Bo emocje się rozładowywują gdy się o nich mówi. Słuchającemu jest lżej; słuchający pomoże, poradzi, przede wszystkim spokojnie wysłucha. Ale teraz co ma zrobić taki słuchający kiedy ma problem?

Słuchający najczęściej należą do tego rodzaju ludzi, którzy nie lubią mówić. W końcu są słuchającymi.

Słuchający idzie wtedy spać. Bo sen jest najlepszym lekarstwem.

Czy to nie zbytnie szufladkowanie ludzi? Może, ale po głębszym zastanowieniu, coś w tym wszystkim jest.